That Lyrics Though

♪ ♬ ♭  "Oh it's sad to belong to someone else when the right one comes along.."♩ ♬ ♭

Pardon my french. But that's bullshit. Napaka-dupang ng kantang 'yan to make the current guy feel na s'ya pa pala 'yung rason ba't hindi ka masaya. You know you can't have two guys at the same time bago ka pa pumasok sa relasyon n'yo. Wag na wag mong ishu-sugar coat ang pangangaliwa mo dahil hindi 'yun okay.

How is that even acceptable? Gusto mo ikaw pa 'tong kawawa kasi di ka na maka-harot nung dumating 'yung mas good catch? It's either isi-save mo lang ang relationship mo or titingin ka sa iba. Yun lang 'yun. Peryud.

Mabuti pa kumalas ka na lang if you feel you deserve someone better (dahil ibang usapan naman pag may injustice na tapos ikaw ang argabyado pero di ka umaalis). Just don't make it appear na pinapahirapan ka ng karelasyon mo para magkaron kayo ng chance nung new guy. 

Kung feel mo na mas deserve mo 'yung second, alis na. Hindi ka rin deserve ng partner mo.  :)

"INAKAY"

Food for thought. Sabi ng isang pastor, common misconception daw sa pamilyang Pilipino 'yung paniniwalang utang na loob daw natin sa mga magulang natin ang paglaki at pagtanda.

Hindi daw dapat ma-guilty at all na 'di mo maibigay sa kanila ngayon ang mga inuungot nila kahit ibinigay pa nila sa'yo noon ang lahat. In fact, 'di nga daw tama na hayaan mong ipasa nila sa'yo ang kahit anong obligasyon sa pamilya. Oo, inutos at nakasulat sa bibliyang kailangan maging magalang, mapagmahal at thankful sa mga nagawa nila, pero hindi daw 'yan isinusumbat sa atin at later on ay parang good deed na sila ang aani. Kung anumang gampanin 'yan, dapat malaya mong inako iyon at hindi dahil lang sa nire-require kang 'yun ang gawin dahil sa 'yun ang ginagawa ng mabuting anak. Hindi tamang mag-demand sila sa'yo na paginhawain mo for them ang buhay nila. Pag natapos ang responsibilidad nila sa'yo, ang dapat daw ay lalayo sila't mamamahinga sa kahit saang malayo at hindi makadaragdag ng isipin sa iyo.

Ang pag-aaruga nila sa'yo dati hanggang sa magkaron ka na ng kapabilidad -- ang obligasyon, misyon at dahilan nila para mabuhay. Hindi ito utang na dapat singilin paglaon. Tungkulin mo naman bilang anak ang mag-aral ng mabuti, guminhawa ang buhay, magpamilya, bumukod, magka-anak.. hanggang sa magkaron ka na rin ng sarili mong obligasyon, misyon at dahilan.

Maselan ang tunggaliang ito dahil pinoy tayo, masakit sa puso natin na huwag tanawing malaking bagay ang kanilang nagawa. Para sa'tin, makasarili ang taong hindi inuuna sa lahat ang pamilya. Yan ang nagpaiba sa atin sa ibang lahi. Kasalanan at tatawaging mayabang ang sinumang kakawala sa kanilang bilin at giya.

If you leave or disobey your parents kapalit ng matayog na pangarap, kapalit ng taong mahal, o kapalit ng kahit anong pansariling interes --- meron ka mang maayos na rason at paalam, meron ka mang katawan at sapat na kakayahan,.. subukan mong umalpas sa kanilang pugad, you're still gonna be a horrible son or daughter in the eyes of many.

But minus the drama and all, it doesn't and it shouldn't make you a bad person. Dahil nakalimutan ng lahat na karapatan mo 'yun. At nakalimutan nating selfless at unconditional din ang pagiging ama't ina.

Kung babawalan ka man nilang umalpas sa pugad na iyon, hindi ito para sabihan kang masama ka o makasarili ka o walang utang na loob o dahil tumatakas ka sa responsibilidad. Dapat matatakot lang silang bigyan ka ng basbas.. kung may obligasyon silang hindi pa sa'yo naibibigay.

Don't fret, my dear. Fly.

Just fly.

Ang Aso At Ikaw

Some IKEA stores encourage legitimate customers (sure-buyers) to try their bed displays first before deciding if they want to purchase it. Ay, ginawa naman ng mga 'tong bahay. May paghubad pa kamo ng sapatos at pagkain sa bed ng street foods! Meron daw kalahating araw bago magising. Yung iba di nga nagkalat, pina-ihian naman sa baby nila yung bed. This is one great example of how people "maximize their freedom". Di porket sinabihan tayong "wag mahiya" e hindi na talaga tayo gagamit ng hiya at all.

Ang aso pag nagutom, maghahanap ng pagkain, kakain. Pag nakaramdam ng urge to have sex, aawra sa ibang aso, makikipag-sex. Pag nakakita ng threat, aangil, tatahol.


Ang difference mo bilang tao is alam mo ang gusto mo, pero hindi mo gagawin nang wala sa konteksto. Pag nagutom ka, hahanap ka ng tirang pagkain, ichi-check mo kung panis, kakainin. Pag na-turn on sa opposite sex, iimbestigahan mo kung taken o walang asawa, liligawan, idi-date, pag sinagot, babakuran.



Ganun din pag nagalit ka sa kapwa mo, hindi ka basta-basta aangil at tatahol, kasi hindi ka aso. You'll get your facts straight about dun sa kaaway mo, you'll check who's really at fault, pag-aaralan mo muna kung may laban ka bago ka magparinig sa facebook, bago ka mang-away at bago ka makipag-pisikalan.


Hindi mo sasabihin ang isang bagay ng basta-basta, dahil lang sa karapatan mong mag-express ng malaya. Hindi mo gagawin dahil lang sa pwede. Hindi mo gagawin dahil lang sa kaya mo. Okay lang maging deviant at wag sumunod sa laging tama, busilak at mabuti. Pero hindi porket karapatan mo lang e gagawin mo na dahil entitled ka. Kaya tayo may utak. Sana ginagamit.


Hindi pa huli ang lahat. Libre lang ang hiya. Pagdamutan mo.

Best In GMRC

Pag ipinagpalit ako, padadaliin ko para sa kanila. Ako ang lalayo. Kahit pano natuto naman ako ng good manners nung kinder. Pag enjoy sila at nahihirapan sila sa set up na nag-eexist ka, gawin mo silang legal.

Oo dapat mapagbigay, pero I don't want to share. Masikip ang tatluhan. Walang dapat ipaglaban dahil in the first place, 'di ka naman dapat ma-stress bawiin ang taong kusang sumama sa bumbay.

Responsibilidad n'yong ipa-feel sa isa't isa 'yung security na kahit kailan hindi ka maaagaw, hindi kayo magpapa-agaw at hindi ka mangunguha ng hindi mo toys.

Sir Forever Alone No More

Pinakamatagal na oras akong pinaghintay sa tagpuan ng isang ka-date dati ay more than 3 hours. Jollibee Arayat. Duh? Kung ganyan ka-epic, makakalimutan ko pa ba 'yan?

Ang loser-loser ko. Gabi-gabi akong umiiyak noon habang ipinagdarasal 'yung taong makakasama ko sa matagal na panahon. 'Yung seseryosohin ako't hindi gagawing option lang.

I was so lonely then. Ayoko na kasi nung basta-bastang relasyon. Kung landiang nagpapanggap na getting-to-know-stage din lang, 'wag na. Tama na. Matanda na 'ko. Sawa na ko sa playtime. I had my own shares of just goofing around in different relationships, and I tell you, never akong naging masaya. Never akong sumaya ng totoo.

So that was 3 hours! Mahigit pa! Feeling ko kasi noon ubos na ang mga lalaking pwede at deserving na mapag-tyagaan. Ganon ako ka-desperadong maghanap ng magmamahal sa'kin.

Good thing that was years ago. Kapag nagkakaron kami ng struggles ng present ko (who now brings the best days of my life), lagi kong tinatandaan, not specifically the guy, pero 'yung eksena mismong 'yun para maipaalala sa sarili ko how long have I waited and how hard the struggles were bago ako makahanap ng true love.