7.9.13

Ni Hao.. Kailan?



PIG OUT (noun) - If you have an unli-rest day and you lock yourself inside your room. Walang ligo-ligo. Hindi ka lalabas ng bahay. Magdi-dvd marathon ka hanggang mabulag. Kakain ng kahit anong masarap na pagkain hanggang sa pagkain na mismo ang sumuko sa'yo. Hanggang sa magtutong na ang damit mo at kumapal ang mga ngipin mo. Hanggang sa kung kailan dinner time dapat ay doon mo kakainin ang mga meals na pang-almusal. At pag alas-sais ng umaga nama'y nagka-crackers ka imbes tinapay. That's when you're pigging out. Just exactly what I'm doing right now.




Binabangaw ang hugasan. Naghalo sa sahig ang mga mumu ng pinagkanan. Kudos sa'yo kung mahuhulaan mo kung ano sa mga kalat ang sitsiryang para sa tao at dog food. Lagpas isang buwan na kong nag-iinaso pagkatapos na lisanin ko ang dati kong bilangguan sa Eastwood. Kabisado ko na ang mga palabas locally and pati sa cable, kahit mga slogans ng TVC's alam ko na din. Alam ko na ang schedule ng mga tv programs at kung kailan sa buong maghapon maglilimayon ang mga may-sense panoorin. Most of the time, nagdi-DVD marathon lang ako. Basura ang palabas sa telebisyon. Puro lutu-lutuan ng mga dishes na imposibleng maluto sa aktwal ng ganun kasarap. Puro pag-iinarte sa mga walang kapararakang bagay. Wala ng producers ang sumusugal sa mga kakaiba at mas interesanteng programa. Lagi sila dun sa mga pa-safe at kung ano lang ang kinagisnan na.

Ang first and last scene ng paborito kong tv series na Lost.

Tatlong taon nang nakakaraan after ng finale episode ng LOST. Tatlong taon na ding nasa akin ang kumpletong bala ng mga dvd nito mula seasons 1-6 at ngayon ko lang natapos itong panoorin. Pinaiyak ako ng tv series na ito dahil imagine, tinutukan ko s'ya ng walang sagabal na trabaho o gawain. Pinaglamayan ko s'ya ng husto at nakaka-straight sampung episodes ako sa isang upuan lang. Sa wakas tapos na ito, nagsisimula ko nang tawagin ang mga characters na para bang kasama ko sila ngayon at nag-e-exist sa tunay na buhay. Kailangan ko ng ibalik ang dati kong buhay. Dumadagdag ang araw ay namomroblema ako kung sang bangko ako magba-baklas ng vault para may maipambayad sa bills. Nagpapasalamat lang ako at nagkaron ako ng chance na maging petiks ng ganito. Antagal ko na ding walang naging pahi-pahinga at puro ako noon trabaho.




Mas naaalangan ako kesa natatakot sa mga pwedeng mangyari sa mga susunod na araw. Ayoko namang maging sobrang kompidante na madali lang maghanap ng susunod kong magiging bilangguan. Sana lang huwag na akong gumawa pa ulit ng maling mga desisyon. Lahat ng pag-aalala na ito ay mag-uumpisang mawala kung mag-umpisa na din akong bumangon at mag-inat inat ngayon. Ang hirap ng walang inspirasyon. Habang kini-click ko ang 'publish' button ng post na ito ay s'yang tumutugtog naman ang "Today My Life Begins" ni pareng bruno na saktong-saktong hinihingi ngayon ng sitwasyon sa kung anong dapat maging vibe ko.


Yeah baby. Babangon na 'ko. Dapat. Kailangan.
Maglilinis na ako ng bahay. Maghahanap ng kulungan. At hahataw.

"Espirito ng Kasipagan... ngayon din, tinatawagan kita sampu ng iyong mga----"



Uhmm.. o di kaya mamya na lang siguro? Or bukas? O mga early next week?




Zzz...  ..  .  .  . .  .  .


6.9.13

The Many Lives of Sexy Pancake



Meet @sexsypancake.

Ang kabogerang hot momma ng Thailand!





Hanapin si Sexy Pancake.





PACK!

Akala n'yo si Solenn Heussaff, 'no? Mga impakto kayo. Mas maganda pa s'ya dun! S'ya si Niwat Sangmor, a.k.a "Sexy Pancake". Sa loob ng isang buwan ay viral agad ang video ni badet pagkatapos i-upload sa social networking sites ng mga baktiryang kalalakihan ang video, kung saan pinagtripan s'yang pasayawin sa gitna ng isang kalsada sa kanilang probinsya. Kala mo'y na-overdose sa Combantrin, bigay-hilig na gumiling-giling ang 25 years old na lilybeth at animo'y isang bulateng hala, sige, mega-G Force sa kaparangan kesehodang mawalan ng malay. Kasabay noon ay ang pagsulputan ng hindi mabilang na fan pages ni Niwat sa Facebook.  Ang official fan page ay mina-manage ng close friend n'yang si Sura Narin, who came up with the idea of posting humorous photographs of a bikini-clad Niwat in various countryside activities. Set up in May, the page went viral in less than two months and has since gained a huge following among Thai citizens. Sunod-sunod din ang pagkaka-feature ng kanyang life story sa mga TV programs sa kanyang bansa. Doon ikinwento ang struggles n'yang makakuha ng diploma thru adult education program, ang desire n'ya na maging ganap na bilat at ang pilit na pagganap sa mga pang-bruskong trabaho mairaos lang ang mahirap nilang pamumuhay. Nakatira s'ya kasama ng kanyang lola at isang alagang baka sa maliit na bahay sa Waeng Noi district na matatagpuan sa bansang Thailand.

Ngayon ay maraming raket si Sexy Pancake, kaliwa't kanan ang TV guestings n'ya. Laging may bookings na mag-perform sa mga gay bars na chill-chill ang ambiance at disco-discohan lang till sunrise. At kumapit ka na, she is also publishing an autobiography, set to be released this year. Hahaha. Mag-sorry ka sa kanya.


Pina-paalalahanan ang lahat na mag-pababa muna ng kinain ang mga katatapos lang kumain. Matulog ng maaga at magdasal pagkatapos basahin ang post na ito. Huwag n'yo kong i-blackmail, mag-hire kayo ng sarili n'yong albularyo na magta-tawas sa inyo kapag kinailangan.




Sa pelikula na unang ginampanan ni Priscilla Almeda, "Halimuyak ng Babae" (The Bilasa Sequel)








Miss Congeniality 3: Armed and Fabulous and Creepy







                "Ang tunay na maganda, hindi nagtu-toothbrush pagkagising at bago matulog. Ang tunay na maganda, hindi nagtu-toothbrush at all."







                    Si Sexy Pancake lang ang nag-iisang Thai model na magaling mag-adlib at hinding-hindi nag-uulit ng pose. 'Ni hindi na kailangang turuan ng photographer. Pakshet.







I am so beautiful you will feel like you're wasting your time when you're not looking at me.









I may be a teenager but I'm still a child at heart.  :))







This is what you call a conceptualized photo. Nicely done, miss. Nicely done.







Ang tunay na maganda, hindi nag-e-edit ng picture. Totoong umaakyat sa tuktok at lumulundag. Una ulo.







Petition for Sexy Pancake to replace Tyra on ANTM.







Effortless beauty. Kabogerang tunay.







"I'm better than pornography..."







Nang mag-booty tooch ang ulam.







Pauwiin na yung nasa left, hindi naman magaling. Ang sakit lang sa mata!









Sa pelikulang, "Anong pipiliin mo: Troso o ako?" -- Wow. Just wow.








Sossy at ingliserang kolehiyala? Yeah baby. Pang-throwback noong nag-all girls school s'ya.










Clavicles are the sexiest part of a woman's upper body.








Very non-conventional pose! Kailangang mag-workshop nung gurl na nasa baba.




Dapat nga daw kase passionate sa lahat ng bagay. Kahit nagbo-bomba ka lang ng poso.







Sana biglang mag-on 'yung makina, tas ma-ground sha.




Ayaw talaga paawat ni ma'am. Ay! Teka.. Maibalibag 'tong pc!





Tang-ina. Mina-migraine ako sa'yo!





R-18+ . Kailangan ng malawak na pag-iisip para maintindihan ang sining na 'to.







Sa pelikulang, "Libre Sagasa, Basta Dapat Sure Kill"
















Hindi ito 'yung video na may pinakamaraming hits. Nagdadalawang-isip kase ako sa video na 'yun e. May mga totoy s'yang kasama sa tabi. And mas nakakasira s'ya ng araw panuorin. Masaya ako para sa kanya kung masaya talaga s'ya sa ginagawa n'ya. Grabeng pinatawa n'ya ako nung una ko s'yang na-discover. Walang sinuman ang nasa posisyon para husgahan at ituro ang bagay na dapat lang magpasaya sa isang tao. Pero kung deep inside pakiramdam n'ya nababastos na s'ya, sana alam n'ya na walang kayang bumaboy sa pagkatao n'ya kung hindi din n'ya papayagang mababoy s'ya. Matatanda na tayo, ayoko na magpaka-preachy. Let's just enjoy every bit of life. FUNNN!!! :))








Young Love



Naaalala n'yo pa ba ang first heartbreak ninyo?

Mine was fifteen years ago. Tuwing matatapos ang klase, naghaharutan ang buong section namin bago magsiuwi. Taguan ng bag. Batuhan ng papel. Pahiran ng chalk sa mukha. Boys vs Girls. Nagpapakwento ako noon sa katabi ko tungkol sa paborito kong palabas na hindi ko napanood nung nakaraang araw. Biglang may bumatok ng malakas sa ulo ko. Tawanan ang mga seatmates ko dahil halatang na-shock ako. Paglingon ko sa kanya, nagpilit akong ngumiti at kumanta:


"Di naman masakeeet! Di naman masakeet!"



Pag-uwi ko ng bahay, nagkulong ako sa kwarto, nagtalukbong at humagulgol.


 
"Crush ko 'yung bumatok sa akin.."




3.9.13

Poser Posters



Kalokalike ba o Kaloka?  :DD



Ang very identical posters ng hollywood movie na "Gone" at pinoy drama series na "Huwag Ka Lang Mawawala". Hindi ako maniniwala pag walang umamin na may isang gumaya sa isa. Pag sinabing nagkataon lang, sorry talaga, but I won't buy it. Napanood ko na 'yung movie na ito ni Amanda Seyfried. Walang ngang pagkakatulad sa kwento ng serye ni Jodie Ann. I'll give them that. Pero juice ko naman.




Walang karapatang mag-angas ang sivin dahil hindi pwedeng nagkataon lang din ang pagkakahawig ng hollywood movie na ito ("The Reader") sa overrated pink drama ng GMA na "My Husband's Lover". Obviously, walang pagkakatulad ang storya ng dalawa. Pero. C'mon, sikat ang pelikulang ito ni Rose. Nanalo s'yang pareho sa Golden Globe at Oscars. Aling video shop sa mundo ang hindi magpaparenta sa bala ng The Reader para sabihing nagkataon lang at hindi sila pamilyar dito? My gulay.






Pagkakita ko sa poster ng Amorosa, ang hollywood movie na "Excision" na agad ang na-imagine ko sa indie na 'to ng StarCin. Halos magkalapit lang ang release date ng local film na 'to sa release date nung isa sa US. Pero bago pa i-produce ang Amoro, kinukwento na ata online ang synopsis ng foreign movie na 'to. May still shots na din at movie poster sa google para sa mga Captain Hooks. Tsk, tsk. Baka naman nagkataon lang. Pero may mga nag-comment na noon, hawig din daw sa concept ng "A Tale of Two Sisters" ng South Korea ang poster. S'yempre may ilang nabago. Still, kamukha.






At sino bang makakalimot sa eerily similar movie posters ng "Guni-Guni" at Thai movie na "Alone"? Hindi na ko nag-comment noon sa plagiarism issue na ito ng pelikula ni Mother Lily. Kawawa. Hindi pa pumapalo ang showing date, award na sa negative feedback. 'Ni hindi man lang kumalahati si Lovi sa kinita ng kasabayan nitong movie ni Rosario Maurer na "Corazon: Ang Unang Aswang".






Lastly, ang movie ni Tetay na signos ng pag-embang ng karera n'ya sa horror film industry. May sulyap na umi-"Scream 4" yung design na naging "Cabin In The Woods" bigla e. Panalo yung smudges ng tunaw na red blush on na ginamitan ng matigas na brush sa pisngi, sa noo at sa baba. Ganun pa man, ang obvious ng plagiarism dito 'te. Wag naman masyado pa-halata. Lalo na kung umaasa kayong hindi magiging flop yung pelikula, wag masyado ma-give away lalo't hindi naman dekada ang pagitan nung dalwang movie. (Para sa akin, fair at ayos naman ang kwento ng CITW, na ayaw ng mga dati kong officemates na sina Heart at Leila. Napaisip ako that time kung napanood na ba talaga nila o nang-aasar lang sila na pagtulungan ako.)






--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Well, hindi naman natin 'yan gawain. Mas talamak pa din ang bastos at harap-harapang pagnanakaw ng ideya ng Bollywood at Chinese movies sa posters ng Hollywood films. May mga mangilan-ngilan na napupuna tayo locally lalo na sa content ng kwento, na sigurado ka kung anong foreign films ang pinagkunan. Mga pangongopyang manaka-naka lang sa umpisa, tas ididikit sa konsepto ng isa pang sikat na pelikula o tv series para mas hindi halata. Mga kahihiyan na kapag hindi natin tinutukan at pinukol ng pinukol e magiging bisyo ng mga tamad na graphic artists at marketing departments sa bansa. Ang normal talaga, sanay ang Pilipino sa walang-lusog na konsepto ng paggawa ng movie posters. Pag sinabing posters ng pelikula, 'ni walang tumatatak sa isip ko kundi 'yung mga cheezy, formulaic at pa-safe na mga pinoy film poster designs. Kung saan karaniwang pinagdidikit lang ang tila may-hydrocephalus na ulo ng isang magandang leading lady at isang gwapong lead actor. Then palilibutan ng mas maliliit na mga ulo ng supporting casts na lahat ay mga naka-pakengkoy face.







The Art Of Social Destruction






Anlungkot maging sikat. Lilimitahan ka sa pagiging tao. Puputaktihin ka ng sumpa at panlilibak habang buhay ka. Biglang aalayan ka ng makadurog-pusong tribute pag namatay na. Walang ibang sasabihin sa'yo kundi puros magaganda.

I feel bad sa mga personalidad na nasampulan ng mga detractors slash fans slash tipikal na taumbayans. Sa mga taong may kinasangkutang issues recently na pinagpistahan sa buong facebook community. Sa mga diumano ay may kumalat na sex scandal clip na walang habas na dina-download, sini-share at ina-upload sa mga social networking sites ngayon. I feel horrible para sa pamilya at mga mahal sa buhay nila Miley, Chito, Neri, Wally, Yosh, Jobert at Enchong. Hindi ko na idi-discuss kung sino ang may sex tape at may kinakaharap lang na intriga sa kanila. Hindi ko na din ikaklaro kung anong klaseng intriga, sinong wally o sinong jobert ang sinasabi ko dahil hindi naman na ‘yun magma-matter kung may nagbabasa ba nito na hindi pa aware sa kung anong eskandalo meron sila. Hindi ko intensyon na mag-trivia trivia pa tayo dito at magpatalinuhan sa kung sinong malinis at madumi. Pero pangalanan na natin. Kung tama o mali ‘yung ginawa nila, that’s another story. Bottomline, hindi ikaw ang dapat mag-move on dahil at the end of the day.. uzi ka lang. Kung may mga nakaka-identify man sa kaparehong experience, hindi pa din nila dapat danasin ang mga pang-aalipustang ito sa mga taong ‘ni hindi nila pinagkautangan ng isang singkong duling o isang dakot ng bigas sa buong buhay nila.

Opinions from different folks of life are heard. May mga nagpo-post pa sa larawan ng mga pamilyang winalang-hiya nung nasa hot seat, na hindi man lang daw naawa at nirespeto ang mga ito. Mga komentong nagri-range from being too righteous, to being too religious, hanggang sa mga too feminist na opinyon. Minsan may mga proud bubuyogs pang taga-drop ng iba pang bomba na kinaharap din kuno ng ‘man of the hour’. Bombs which are mostly made of modified and adulterated stories. Alleged gay actors have so many false whistleblowers nowadays. Sabi daw ni ganto, sabi daw ni ganyan. Na-meet ni ganire, naka-do ni ganyon. Pero sila ang totoong nagsabi. Sila ang totoong may ayaw. Mga walang bayag. Gustu din siguro mag-artista.

Mas marami ang nakiki-uso lang at nakiki-budbod ng niyog sa puto. Minsan kung ano pa yung mga relihiyosong palabas o dapat mga feel-good programs lang sa tv, sa kanila pa makakapulot ng hatred, bigotry, kasinungalingan at outright stupidity. Gustung-gustong pinu-provoke yung mga tao na magalit, at maghimagsik para salungatin o di kaya ay umayon sa mga ipinaglalaban nila ang mga ito. Tas pag may mga pumatol, sila pa pala yung mas galit. Kahit sa mga eskandalong pang-gobyerno, laging naghahanap ng ibi-blame ang mga miron. Pati mga political analyst, gustong i-condemn. Pag instantly babanggain mo yung mga taong mas accomplished, mas educated, mas experienced at mas respected sa field of expertise n'ya, di ba dapat i-doubt mo muna ‘yung opinyon mo kesa ma-excite agad na isopla sila?

Kung totoong nasusulasok pala sila sa issue, ba’t magko-comment ng tungkol dun? 'Ni hindi nila dapat pinasasaringan o pinahahapyawan man lang ‘yung story. Kase para maniwala akong naaalibadbaran talaga sila, na mabubuti silang tao, at talagang nakaka-trauma yung nalaman nilang news, e they’ll just shut the fuck up. Di ba? Hindi naman sila life advisors e. Hindi din sila pari o pastor. Kaya uso ang pagtataklesa kase kala ng tao dapat laging may-'say' sila sa mga ganap. Kala nila importanteng may manggaling at maririnig lagi mula sa kanila. Di mo naman kailangan i-tackle lahat ng kwento. Di ka din kailangan maringgan ng mga maaanghang na komento kahit gano ka pa nadidiri, dahil hindi mo naman accountability iyong pagkakamali n’ya. Di mo din alam ang leads ba’t kinailangan humantong sa ganun ang aksyon nung mga pinag-uusapan.

So anong pinagkaiba ng gawain ko sa gawi nila? Wala nga. Pero sa blog ako nagwawala. Di ko ipinipilit sa tao. At primary concept ng blog na 'to na idayukdok sa kanin-baboy ang nguso ng mga asal-baboy.

Ang dali-dali nating magsira kesa mag-ayos.

Sabi ko nga sa isang friend ko sa facebook: “Ba't mo pinost yung picture nung mga anak n'ya kung totoong naaawa ka?” Hahaha. Sabaw si ate. Ayun, binlock ako.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...